KLAUZULA INFORMACYJNA

Wypełniając obowiązek prawny uregulowany zapisami art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) Dz. U. UE . L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r, dalej jako „RODO”, informujemy, że:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.5 ust.2 RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu,
10. po zamknięciu okienka, do klauzuli informacyjnej masz dostęp w górnej części strony.
zapoznałem/zapoznałam się

Liski

Konsultacje nauczycielek z rodzicami odbywają się następująco:
we wtorek od godz. 15.30 do godz. 16.00 - p. Renatka

/ po wcześniejszym umówieniu się/

 

Adres poczty elektronicznej do kontaktu z wychowawcą grupy:

p3gr.liski@gmail.com 

 
Adres poczty elektronicznej do kontaktu z logopedą - Panią Mileną Barszcz: zp.logopedia@gmail.com

 


Styczeń
Tematyka kompleksowa:
1. Mija czas.
2 .Mieszkań.cy dalekiej północy
3. Dla babci i dziadka.
4. Zwierzęta są głodne.

"Liski" uczestniczyły w akcji "Szkoła do hymnu" i pięknie zaśpiewały hymn państwowy.


       

"Kraina babci i dziadka" - piosenka
I
Mama w pracy, tata w pracy, mało widzą nas.
Ale za to babcia z dziadkiem zawsze mają czas.
Mama w biegu, tata w biegu, spieszą się co dnia.
Ala za to babcia z dziadkiem mają niezły plan!
Drzwi krainy czarodziejskiej otwierają nam!

ref.
A tam lody kolorowe i zabawki odlotowe,
karuzela i spacer z psem,
wszystko wyczarował dziadek z babcią
ja to wiem!
A tam kotki jak kłębuszki
a tam bitwa na poduszki.
Potem pizza, a może dżem?
Wszystko wyczarował dziadek z babcią
ja to wiem!

 

         ZAJĘCIE NA 11.12.2020

    • Praca z kartą pracy „Odkrywam siebie”, cz.2, nr 44.

- Nazwij to, co jest przedstawione na zdjęciach na dole karty.

- Odszukaj to na dużym zdjęciu.

    • Praca z kartą pracy „Odkrywam siebie”, cz.2, nr 45

Uzupełnij zdjęcie – naklej odpowiednie elementy podane w instrukcji.

I TEMAT: „Jaki jest śnieg?” – doświadczenia i obserwacja, poznanie właściwości fizycznych śniegu.

    1. Poprawne nazywanie zjawisk atmosferycznych towarzyszących zimie.

Wyjaśnienie, jak powstają.

Śnieg chmury składają się z drobniutkich kropelek wody, które łącząc się, stają się duże, ciężkie i spadają na ziemię jako deszcz; kiedy jest jednak bardzo zimno, kropelki wody w chmurach przekształcają się w maleńkie drobinki lodu, które sklejają się ze sobą, tworząc płatki śniegu.

Grad– czasami małe kryształki lodu w zetknięciu z zimnym powietrzem zbijają się w różnej wielkości lodowe kulki – tak powstaje grad.

Szron kropelki wody (rosa), które znajdują się na roślinach, pod wpływem ochłodzenia powietrza zamarzają, pokrywając je białym, śnieżnym nalotem.

Zamieć śnieżnakiedy pada bardzo gęsty śnieg i wieje silny wiatr, powstają zamiecie. Wtedy prawie nic nie widać. Nawet drzewa znikają pod grubym, śnieżnym płaszczem.

 

    1. Oglądanie filmu edukacyjnego o śniegu.

https://www.youtube.com/watch?v=tcDocaYgq2c

 

    1. Rozmowa na temat śniegu.

- Co to jest śnieg?

- W jakich porach roku się pojawia?

- Jaki jest śnieg?

Rodzic zwraca uwagę, że śnieg, który pada, jest miękki, delikatny, puszysty. Natomiast gdy poleży dłużej, robi się twardszy.

 

    1. Określenie koloru i zapachu śniegu.

Dzieci oglądają i wąchają śnieg umieszczony w miseczkach. Wyciągają wnioski. Śnieg jest mokry, biały i nie ma zapachu.

    1. Układanie porównań określających cechy śniegu.

Dzieci kończą rozpoczęte przez rodzica porównania                                                      
- śnieg jest biały jak…

- śnieg jest zimny jak…

- śnieg jest miękki jak…

- śnieg jest mokry jak…

    1. Zabawa ruchowa „Chodzimy po zaspach”.

Dzieci naśladują chodzenie po zaspach – wysoko unosząc nogi, wyciągając je ze śniegu.

 

    1. Porównywanie wyglądu śniegu i lodu, podawanie ich określeń, np. śnieg

miękki, puszysty, biały, zimny, mokry...; lód – twardy, przezroczysty, śliski...

 

    1. Ustawienie śniegu i lodu w osobnych słoikach w pobliżu źródła ciepła –

obserwowanie (po chwili), co się z nimi stało, wyciągnięcie wniosków. (Temperatura w przedszkolu jest wyższa niż na dworze, więc śnieg i lód się topią. Powstaje z nich woda).

 

II TEMAT:Czy znamy te pory roku?”- zabawa dydaktyczna.

    1. Słuchanie fragmentu wiersz M. Majewskiego „Rok na karuzeli”

Raz w koło, raz w koło

Rok się kręci wesoło.

Karuzeli nic nie wstrzyma –

Wiosna, lato, jesień, zima.

Powiedz mi, którą z nich

Mamy właśnie dziś….

 

    1. Rozmowa na temat pór roku.

- Ile mamy pór roku?

- Jaka pora roku jest po wiośnie?

- Jaką porę roku mamy po lecie?

- Jaka pora roku jest po jesieni?

- Jaka pora roku jest po zimie?

- Jaka pora roku się kończy? (jesień)

- Jaka pora roku się zaczyna? (zima)

 

    1. Zwrócenie uwagi na cykliczność występowania pór roku.
    2. Mówienie na jednym wydechu (kilkakrotne) nazw pór roku: – wiosna, lato, jesień, zima.
    1. Zabawa „Kolory pór roku”.

Potrzebne będą paski bibuły lub wstążki, w czterech kolorach: żółty, czerwonym, zielonym, białym.

Dzieci poruszają się przy muzyce (dowolnej). Podczas przerwy zatrzymują się i słuchają, jaką porę roku wymieni rodzic. Po usłyszeniu nazwy biorą odpowiedni pasek bibuły i machają nim: biały – zima, zielony – wiosna, żółty – lato, czerwony – jesień.

 

    1. Ćwiczenia klasyfikacyjne.

Dzieci podają skojarzenia do podanych nazw pór roku, np.:

- zima: śnieg, zimno, sople, bałwan…

- wiosna: przebiśnieg, krokusy, przylot ptaków, młode zwierzęta…

- lato: wakacje, żniwa, plaża, owoce…

- jesień: kolorowe liście, kasztany, zbiory warzyw i owoców…

 

    1. Wspólne mówienie rymowanki.

Rodzic mówi rymowankę. W miejscu, w którym powinna być nazwa pory roku, robi przerwę (wykropkowane miejsca). Dzieci muszą podać nazwę odpowiedniej pory roku.

Gdy odchodzi jesień,

Rok nam…..niesie. (zimę)

Gdy odchodzi zima,

..nikt nie wstrzyma. (wiosny)

Gdy wiosna odchodzi,

……nam przychodzi. (lato)

Gdy kończy się lato,

..czeka na to. (jesień)

Szybciutko nadchodzi,

Nikomu nie szkodzi.

Gdy jesień odchodzi,

to…..przychodzi.(zima) itd.

    1. Rysowanie siebie bawiącego się na powietrzu w ulubionej porze roku.

 

    • Praca z kartą pracy „Odkrywam siebie”, cz.2, nr 46, 47.

obrazki do wykorzystania przy II temacie

 

 

ZAJĘCIA NA 10.12.2020

    • Praca z kartą pracy, cz.2 nr 42 „Odkrywam siebie”.

- narysujcie za pomocą strzałek drogę dzieci do domu

- określcie kierunki

- podzielcie nazwy zdjęć na głoski

- połączcie głoski wskazanymi kropkami

- co otrzymaliście?

    • Rysowanie bałwanka według rymowanki.

Dzieci rysują zgodnie ze wskazówkami zapamiętanymi z rymowanki.

Rysuję bałwanka,

śniegowego panka:

narysuję koło,

pod nim drugie, trzecie.

Zrobię kropki – oczka,

nosek – dam kreseczkę.

Uśmiechniętą buzię

zrobię jak łódeczkę.

Narysuję garnek,

trzy kreski – miotełkę,

i czarne guziki

narysuję wielkie.

I TEMAT: „Liczymy śniegowe kule – zabawy matematyczne. Wprowadzenie dodawania jako przybywnika”.

    1. Zabawa „Lepimy bałwanki”.

Rodzic umieszcza na stole wycięte z kartonu sylwety 5 (przygotowanych jest 6) śniegowych kul różnej wielkości.

    • Rozmowa wprowadzająca:

- co przypominają wam te sylwety?

- do czego można użyć śniegowych kul?

- czy zawsze śnieg daje się zlepić w śnieżne kule?

    • Liczenie śniegowych kul umieszczonych na stole.

- Ułożenie ich od najmniejszej do największej.

- Umieszczenie obok nich kartonika z liczbą 5 lub pięcioma krążkami.

- Umieszczenie na stole jeszcze jednej kuli.

- Podpisanie kul: 5 i 1 to 6.

    1. Dodawanie w zakresie 6. Wprowadzenie zapisu dodawania.

(kartoniki z liczbami od 1 do 6, znaki: +, =, patyczki )

    • Ułóżcie z patyczków dwa trójkąty.
    • Pod pierwszym połóżcie kartonik z liczbą 3 i pod drugim trójkątem kartonik z liczbą 3.
    • Policzcie, ile razem patyczków ułożyliście do ułożenia trójkątów.

3 i 3 to 6

    • Ułóżcie pod figurami odpowiedni zapis i go przeczytajcie.
    • Rodzic układa z kartoników z liczbami i znaków zapis:

3 + 3 = 6

i odczytuje: trzy dodać trzy równa się sześć. Następnie dzieci układają taki sam zapis i głośno odczytują przy pomocy rodzica.

    • Pytamy: - który znak w zapisie jest dla was nowy?

- jak przeczytaliśmy ten znak?

    • Połóżcie po lewej stronie dwa patyczki, a po prawej stronie cztery patyczki. Ułóżcie odpowiedni zapis i go przeczytajcie.

2 + 4 = 6

Następnie układają patyczki i zapis:

5 + 1 = 6

    1. Zabawa dydaktyczno-ruchowa „Odszukaj bałwanki”.

Dzieci losują kartonik z cyfrą. Rodzic umieszcza w różnych miejscach obrazki z różną liczbą bałwanków. Dzieci poruszają się w rytmie wystukiwanym na tamburynie. Podczas przerwy w grze szukają takiego obrazka, na którym liczba bałwanków odpowiada cyfrze na ich kartoniku. Podczas powtórzenia zabawy dzieci zamieniają kartonikami z cyframi.

    1. Karty pracy.

5/latki „Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia”, s. 17.

    • Liczenie piłek na zdjęciach. Rysowanie pod nimi tyle samo skakanek.
    • Omówienie wyglądu pierwszej, drugiej, trzeciej…szóstej piłki.

6/latki „Litery i liczby”, s. 23, 24 i 25.

    • Policzenie listków na łodygach. Przyklejanie odpowiednich liczb.
    • Narysowanie w bukietach tylu kwiatów, ile wskazują liczby.
    • Wykonanie działań.
    • Kreślenie liczby 6 w powietrzu, na stole.
    • Pisanie cyfry 6 po śladach, a potem samodzielnie.

II TEMAT:„Nadeszła zima” - malowanie białymi farbami na kartonie w kolorze niebieskim.

 

    1. Ilustracja ruchowa wiersza B. Forma „Zima”.

Rodzic prezentuje wiersz w ustalonym przez siebie rytmie, równocześnie klaszcząc. Dzieci powtarzają za nim.

Sypie, sypie zima śniegiem – dz. klaszcze

Wieje mroźny wiatr – dz. tupie

Mróz, mróz szczypie w nos – dz. pociera dłonią o dłoń

Bo to zimny brat – dz. klaszcze

Pani zima już przybyła

Hu, hu, ha. Hu, hu, ha. – dz. uderza dłońmi o kolana

Śniegiem cały świat pokryła

Tralala, tralala. – dz. tupie

A my sanki zabieramy

Ja i ty, ja i ty. – dz. wskazuje na siebie i na rodzica

I zjeżdżanie zaczynamy – dz. pstryka palcami

Hi, hi, hi, hi, hi, hi.

 

    1. Malowanie na temat „Nadeszła zima”.

Potrzebny będzie ciemno niebieski karton, pędzel i biała farba plakatowa.

 

    1. Zabawa orientacyjno-porządkowa „Taniec śnieżynek na wietrze”.

Rodzic gra na tamburynie lub innym dowolnym instrumencie muzycznym. Dzieci - śnieżynki tańczą leciutko na palcach, unoszone przez wiatr. Gdy dźwięk tamburynu cichnie, wirujące śnieżynki opadają na ziemię – dzieci wykonują przysiad podparty.

    • Praca z kartą pracy „Odkrywam siebie”, cz.2, nr 43.

- Obejrzyjcie rysunki znajdujące się obok pętli.

- W każdej pętli narysujcie tyle przedmiotów, aby ich liczba była zgodna z liczbą oczek na kostce.

ZAJĘCIA NA 09.12.2020

    • Praca z kartą pracy, cz.2, nr 40, 41 („Odkrywam siebie”).

Posłuchajcie poleceń umieszczonych pod rysunkami. Wykonajcie je.

    • Zabawa z zastosowaniem rymowanki.

Rodzic mówi rymowankę, a dzieci wykonują wymienione w niej czynności (każdy po trzy razy).

Jeden, dwa, trzy, klaszczę ja, klaszczesz ty.

Jeden, dwa, trzy, tupię ja, tupiesz ty.

Jeden, dwa, trzy, skaczę ja, skaczesz ty itd.

Dzieci mogą wymyślać dalszą część rymowanki.

I TEMAT: „Zimowe zabawy – zabawy i ćwiczenia z literą „y”.

    1. Słuchanie rymowanki.

Przyszła biała zima, śniegu nasypała.

Wystawiła narty, sanki, ulepiła bałwanki.

Rozstawiła śnieżne zaspy, by ozdobić świat.

Pomagał jej wiatr.

Zawołał dzieci, niech się bawią.

Niech zjeżdżają na nartach i sankach,

Niech ulepią śnieżnego bałwanka.

    1. Rozmowa na temat rymowanki.

- Jaka pora roku się zaczyna?

- Co robiła zima?

- Do czego zachęcała dzieci?

- Na czym dzieci mogą zjeżdżać z górki?

- Czy ktoś z was jeździł na nartach?

    1. Analiza i synteza dźwiękowa słowa narty.
    • Podział słowa na sylaby i na głoski.
    • Wyróżnienie ostatniej głoski w nazwie y.
    • Podawanie przykładów słów, w których głoska y znajduje się w środku, na końcu.

 

    1. Budowanie schematu słowa narty.schemat
    1. Zapoznanie z małą literą y: drukowaną i pisaną.
    • Kreślenie liter y pisanych w powietrzu i na dywanie.
    • Umieszczenie kartoników z literami: a, t, y pod schematem słowa narty.

 

    1. Zabawa ruchowa „Narciarz”.

Dzieci naśladują ruchy narciarza: biegnącego po śniegu, podchodzącego pod górkę, zjeżdżającego z niej.

 

    1. Karty pracy

5/latki - „Przygotowanie do czytania, pisania i liczenia”, s.18

- pokaz litery y, Y drukowanej

- odczytanie wyrazu z rodzicem

- pokolorowanie rysunku

- ozdobienie liter y, Y.

6/latki – „Litery i liczby”, s. 27, 28.

- odczytanie wyrazu z rodzicem

- pokolorowanie rysunku

- odczytanie sylab

- odczytanie sylab i wyrazów

- pisanie litery y po śladzie, a potem samodzielnie

- przeczytanie tekstu

 

II TEMAT: „Zabawy z zimą” zabawy przy piosence „Zima, zima”.

 

    1. Rytmizowanie tekstu.

Nauka tekstu rymowanki na pamięć. Powtarzanie – ciche i głośne; powtarzanie fragmentów tekstu w pamięci, kiedy rodzic trzyma palec na ustach, i głośno, kiedy go tam nie ma; śpiewanie tekstu na melodie wymyślone przez dzieci.

Zima, zima biała do nas zawitała.

W śniegowe ubranie cały świat ubrała.

Choć mroźno dokoła, śnieżek w oczy prószy,

my się nie boimy, choć nam marzną uszy.

 

    1. Zagadki słuchowe – „Jaki to instrument?”

Oglądanie filmiku o instrumentach. Słuchanie jakie dźwięki wydają. Próba odgadnięcia nazwy instrumentu po usłyszanym dźwięku.

https://www.youtube.com/watch?v=6y0LGu724lY

 

    1. Przypomnienie wyglądu trójkąta i sposobu gry na nim (jeśli to

możliwe, może być inny instrument posiadany w domu).

Wystukiwanie na nim rytmu wyklaskanego przez rodzica lub samodzielnie przez dzieci.

    1. Słuchanie piosenki „Zima, zima”.

https://www.youtube.com/watch?app=desktop&v=S2sadu6gghw&list=PLe357rEdQARITz1x16Do_i5Th0jDgmBYn&index=6&t=0s

Zima, zima, zima,

- pada, pada śnieg.

Jadę, jadę w świat sankami.

Sanki dzwonią dzwoneczkami.

Ref: Dzyń, dzyń, dzyń.......

Zasypane pola,

- w śniegu cały świat.

Biała droga hen przed nami.

Sanki dzwonią dzwoneczkami.

Ref: Dzyń, dzyń, dzyń.......

Jaka pyszna sanna,

- parska raźno koń.

Śnieg rozbija kopytkami.

Sanki dzwonią dzwoneczkami.

Ref: Dzyń, dzyń, dzyń.......

    1. Rozmowa na temat piosenki:
    • określanie, z ilu zwrotek się składa,
    • które fragmenty się powtarzają,
    • jaki ma nastrój, tempo.
    1. Ćwiczenia emisyjne:

Powtarzanie melodii na sylabach: ta, ta, na, na, la, la.

 

    1. Nauka piosenki metodą ze słuchu – powtarzanie fragmentami za

rodzicem. Śpiew indywidualny przez dzieci.

 

    1. Zabawa rytmiczna „Zła zima”.

Dzieci swobodnie poruszają się po pokoju. Kiedy usłyszą melodię piosenki, zatrzymują się i wyklaskują rytm.

 

    1. Akompaniowanie do piosenki na trójkącie (lub innym dostępnym instrumencie) według pomysłów dzieci.
    1. Ilustracja ruchowa piosenki.

Dzieci stają się parami (rodzic dziecko), jedno staje za drugim, podają sobie ręce, tworząc sanie. Podczas pierwszej zwrotki jedziemy saniami w dowolnych kierunkach. Podczas drugiej zwrotki dzieci rozglądają się, trzymając dłonie przy oczach, potem ponownie tworzą sanki i jadą. Podczas trzeciej zwrotki dzieci stają samodzielnie i obracają się wokół własnej osi, ręce rozkładają na boki. We fragmentach poprzedzających zwrotki (dzwonki) dzieci stojąc powtarzają: dzyń, dzyń, dzyń....

 

Język angielski

5-6 latki

OBSZAR EDUKACYJNY: House. Topic: Welcome to my house.
CELE OGÓLNE:
powtórzenie i utrwalenie nowo poznanego materiału
CELE SZCZEGÓŁOWE:
Dziecko:

    • utrwala zwyczaje panujące w Wielkiej Brytanii
    • umie rozpoznać poszczególne słowa związane z domem i pomieszczeniami
    • Poznaje podstawowe czasowniki w języku angielskim


METODA: czynna, drills(powtarzanie)
POMOCE: nagranie audio, video

PRZEBIEG ZAJĘCI:

1)Powtórzenie obszaru ostatnich zajęć (Winter and Christmas). W ramach powtórzenia warto pokazać dziecku obrazki oraz przypomnieć piosenkę.

2) Prezentacja nowego słownictwa (house-dom, dining room-jadalnia, kitchen-kuchnia, bedroom-sypialnia, bathroom-łazienka, attic-strych). Podczas prezentacji można użyć obrazków lub video załączonego poniżej

3) Zabawa ruchowa: Sinmon says. Podane wcześniej ruchy można wykorzystać podczas zabawy na przemian z innymi poleceniami. Przydatne zwroty:

Simnon says...”

What can you do in bathroom?I can brush my teeth”(pokazujemy mycie zębów)

Show me what you do in bedroom!I sleep”(pokazujemy spanie)

Jump 3 times!”

Count to 10!”(liczymy do 10)

Look at the right”(patrzymy w lewo)

Touch the floor”(dotykamy podłogi)

Find something blue, red, yellow”(pokazujemy coś niebieskiego etc)

Załacznik:

https://www.youtube.com/watch?v=aOSJZbHoiY8

5-6 latki

OBSZAR EDUKACYJNY: Winter and Christmas.
CELE OGÓLNE:
• powtórzenie i utrwalenie poznanego materiału
CELE SZCZEGÓŁOWE:
Dziecko:
• poznaje i utrwala zwyczaje panujące w Wielkiej Brytanii
• umie rozpoznać poszczególne słowa i obrazy
METODA: czynna, drills(powtarzanie)
POMOCE: ilustracje załączone poniżej

PRZEBIEG ZAJĘCI:

1)Powtórzenie ogólne słownictwa związanego z kolorami, liczbami, uczuciami, pogodą (blue, red, yellow, orange, purple, black, sunny, cloudy, rainy, snowy, sad, happy, angry, surprised).

2) Powtórzenie nowych słów związanych z zimą i świętami(Flashcards w załączniku

3) Zabawa ruchowa: Sinmon says. Rozstawiamy obrazki w różnych miejscach, dziecko ma za zadanie wykonywać polecenia/ruchy rodzica np.. Simon says sit in front of “snowing” flashcard, Simnon says find “Santa Claus” flashcard and count to 5, Simon says look at the “winter” flashcard and jump 2 times.

4) Kolorowanka (załącznik)

załącznik

ZAJĘCIA NA 08.12.2020r. – grupa III

 

    • Praca z karta pracy, cz.2, nr 38 („Odkrywam siebie”)

Odszukanie w naklejkach pozostałych fragmentów obrazka. Naklejanie ich w odpowiednich miejscach. Oglądanie obrazka Las zimą. Układanie zdań na temat obrazka (ćwiczenie Kto ułoży ich jak najwięcej?). Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

 

I Temat: „Nowa pora roku” – rozmowa na temat nowej pory roku, nauka wiersza B. Forma „Zima”.

 

    1. Słuchanie fragmentu utworu A. Vivaldiego „Cztery pory roku. Zima.”

https://www.youtube.com/watch?v=11Gs-rfPPis

 

Dzieci słuchają utworu z zakrytymi oczami. Po wysłuchaniu utworu wypowiadają się, odpowiadając na pytanie „Z czym kojarzy się wam ta muzyka? Co sobie wyobrażałyście podczas jej słuchania?”

 

    1. Taniec przy utworze A. Vivaldiego „Cztery pory roku. Zima.”

Dzieci dostają pasek białej bibuły, lub wstążki i w dowolny sposób tańczą do utworu.

 

    1. Oglądanie obrazków przedstawiających dzieci bawiące się na śniegu,

nazywanie wykonywanych przez nie czynności (np.: jazda na nartach, lepienie bałwana, rzucanie śnieżkami...), naśladowanie ich za pomocą ruchu.

Wypowiedzi dzieci na temat, co jeszcze można robić na śniegu.

Zwrócenie uwagi na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas zabaw.

 

    1. Słuchanie wiersza.

Lecą z nieba płatki śniegu,

świat się cały bieli wkoło.

Zabierz narty oraz sanki,

na dół z górki mknij wesoło.

Mróz siarczysty uszy ściska,

nosy wszystkie są czerwone.

Zimo! Śniegu sypnij więcej,

dzieci będą zachwycone.

 

    1. Rozmowa na temat wiersza.

Po czym poznamy, że to już zima?

O co prosimy zimę?

 

    1. Pamięciowe opanowanie utworu metodą ze słuchu. Recytacja wiersza.

 

    1. Zabawa ruchowa „Buch w śnieżny puch”.

Dzieci spacerują przy dźwiękach tamburynu. Słysząc uderzenie w bębenek, skaczą do śniegowej zaspy i rozgarniając śnieg rękami, próbują się z niej wydostać. Dźwięk tamburynu ponownie zaprasza je do marszu w różnych kierunkach.

 

    1. Karta pracy, cz.2, nr 39 „Odkrywam siebie”.

 

- Posłuchajcie wiersza.

- Popatrzcie na wyraz „zima”. Zaznaczcie go w tekście. Ile razy on występuje?

- Obejrzyjcie obrazki.

- Powiedzcie: „Czy dzieci postępują właściwie? Jak powinni się zachowywać?”

 

II TEMAT: „Śniegowe gwiazdki – zabawa plastyczna”.

 

    1. Obserwowanie śniegowych gwiazdek.

Rodzic pokazuje obrazki przedstawiające różne gwiazdki śniegowe. Dzieci obserwują je, określają kształt.

 

    1. Ćwiczenia percepcji wzrokowej – „Połącz w pary”.

Dzieci odszukują takie same obrazki i łączą je w pary. Każde dziecko układa przed sobą z patyczków gwiazdkę narysowaną na papierze przez rodzica.

 

    1. Zaproponowanie wykonania śniegowych gwiazdek różnymi

technikami. (wybór zależy od dziecka). Zapoznanie ze sposobem wykonania każdego rodzaju gwiazdek.

 

a) Wycinanie wzorów z papierowych kółek złożonych na cztery części, naklejanie powstałych wycinanek na granatowym lub niebieskim tle (kolorowy karton lub kartka pomalowana wcześniej przez dzieci).

b) Wycinanie wzorów gwiazdek z podwójnie złożonego białego papieru po konturach narysowanych przez nauczyciela. (Środek jest wycięty, aby po wklejeniu bibułki między dwie części gwiazdki powstał witraż). Naklejanie w środku kawałka niekarbowanej bibułki, sklejanie brzegów. Zawieszenie gwiazdek na nitkach np. w oknie pokoju.

c) Modelowanie gwiazdek z cienkich wałeczków białej plasteliny, naklejanie ich na granatowych kartkach.

d) Malowanie gwiazdek białą, gęstą farbą na granatowych kartkach.

e) Rysowanie gwiazdek na kartce białą kredką świecową, pastelą olejną lub świecą, zamalowywanie tła farbami wodnymi na kolor niebieski lub granatowy.

 

    1. Samodzielne działania dzieci.
    2. Oglądanie powstałych prac.
    3. Zabawa – ilustracja ruchowa wiersza I. Suchorzewskiej „Zimowa piosenka”.

Lubię śnieżek, lubię śnieg – dz. klaszczą w dłonie

Chociaż w oczy prószy – dz. robią daszek nad oczami, kiwają głowami na boki,

Lubię mrozik, lubię mróz – dz. klaszczą w dłonie

Chociaż marzną uszy – pocierają uszy otwartymi dłońmi,

Lubię wicher, lubię wiatr – dz. klaszczą w dłonie

Chociaż mnie przewiewa – krzyżują ręce na piersiach, kołyszą się

na boki,

Lubię zimę! - dz. klaszczą w dłonie

Idę w świat – maszerują w miejscu,

I wesoło śpiewam – powoli obracają się wokół własnej osi.

 

 

obrazek zimowy

 

 

ZAJĘCIE DLA GRUPY III – 04.12.2020r.

TEMAT: Poznanie właściwości fizycznych minerałów: soli i węgla kamiennego - zabawy badawcze.

    1. Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze – „Naśladujemy odgłosy”.

Dzieci wypowiadają powtarzające się słowa najpierw z rodzicem, a następnie same.

Dziś w kopalni straszny ruch,

świder warczy tur, tur, tur,

kilof stuka buch, buch, buch,

górnik idzie tup, tup, tup.

Głośno wzdycha och, och, och,

czasem kichnie jak na złość – aaaaaa psik!

Ruszył pociąg puf, puf, puf,

węgiel wiezie szur, szur, szur.

Górnik czasem pokasłuje ho, ho, ho,

i od pyłu pochrząkuje he, he, he.

Koniec pracy – stop, stop, stop,

skaczmy w górę hop, hop, hop.

    1. Rozwiązanie zagadek.
    • Wykopują ją w kopalni, kupujesz ją w sklepie.
      Z nią każda potrawa smakuje ci lepiej. (sól)
    • Jakie to czarne kamienie
      palą się jasnym płomieniem? (węgiel)
    1. Rozmowa z dziećmi na temat kopalni węgla i soli.

Omówienie miejsc, w których wydobywa się te minerały na terenie naszego kraju, pokazywanie ich na mapie, zaznaczenie kopalni soli białymi kółeczkami, kopalni węgla kamiennego – czarnymi kółeczkami.

    1. Zabawa ruchowa „Do kopalni”.

Rodzic wyznacza w pokoju miejsca, w których znajdują się kopalnie soli i kopalnie węgla kamiennego (oznaczone symbolicznie kółeczkami – białymi i czarnymi).

Dzieci poruszają się w rytmie wystukiwanym na tamburynie. Podczas przerwy zwracają się w kierunku rodzica, który unosi w górę bryłkę soli lub węgla (może być obrazek). Jest to sygnał do szybkiego odnalezienia odpowiedniej kopalni.

    1. Oglądanie bryłek węgla i soli.

Porównywanie wyglądu (stan skupienia, kolor, faktura, twardość).

Określanie odczuć po zbadaniu bryłek wzrokiem i dotykiem.

Obserwowanie ich przez lupy, dzielenie się spostrzeżeniami.

    1. Badanie rozpuszczalności soli i węgla w wodzie.

Rodzic przygotowuje pojemniki z wodą. Dzieci umieszczają w nich grudki węgla i soli (osobno), obserwują ich zachowanie, wyciągają wnioski.

    1. Kryształki soli” – eksperyment.

Do wykonania eksperymentu potrzebne będą: przezroczysty pojemnik (plastikowy kubek lub słoiczek), woda, sól, łyżeczka, włóczka lub sznurek, patyczki do szaszłyków.

Najpierw do kubka nalewamy wodę, aby przygotować roztwór nasycony soli. Oznacza to, że dodajemy sól i mieszamy do momentu, w którym przestaje się ona rozpuszczać. Mamy dwie możliwości, pozostawić wodę w takiej formie lub…dodać barwnik spożywczy, aby woda uzyskała inny kolor. Następnie ucinamy kawałek włóczki (sznurka) i przywiązujemy do patyka i kładziemy go na kubeczku w taki sposób by sznurek zwisał swobodnie. Teraz pozostaje nam odłożyć kupeczki w ciepłe miejsce i czekać na efekty. Codzienna obserwacja pozwala dostrzegać zmiany jakie zachodzą. Każdego dnia kryształków będzie przybywać. Osadzają się zarówno na sznurku, jak i na ściankach kubków oraz wytrącają się na dnie.

    1. Zabawa „Włóczkowe dinozaury”.

Rodzic przygotowuje włóczkę w różnych kolorach.

Zadaniem dzieci jest ułożenie z włóczki sylwety wymyślonego dinozaura. Można przykleić powstałego dinozaura do kartonu.

    1. Karty pracy: dla 6 – latków: Dino – sudoku

dla 5 – latków: pokoloruj produkty z węglowej rodziny, których używasz.

Karta 6 – latki.

Wytnij obrazki znajdujące się na dole kartki i wklej je w odpowiednie miejsce.

W każdym „pogrubionym” kwadracie muszą być cztery różne dinozaury.

Dinozaury nie mogą się powtarzać w rzędach poziomych i pionowych.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Karta 5 -latka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

karty pracy

 

 

ZAJĘCIE DLA GRUPY III – 03.12.2020r.

 

TEMAT: „Dinozaury i liczby – wprowadzenie zapisu cyfrowego liczby 5”.

 

    1. Zabawy z dinozaurami.

Rodzic rozkłada przed dziećmi sylwety 5 dinozaurów poprzecinane na połowy, różnej wielkości, w różnych kolorach i z różnymi wzorami (każda sylweta jest trochę większa od poprzedniej).

    • Dzieci składają pasujące do siebie połowy sylwet dinozaurów, układają sylwety w kolejności od największej do najmniejszej.
    • Liczą, ile jest dinozaurów (5).
    • Określają, jak wygląda najmniejszy dinozaur, jak – największy.

 

    1. Zabawa „O którym dinozaurze myślę?”

Rodzic opisuje wygląd danego dinozaura (sylweta). Dzieci, stosując liczebniki porządkowe, określają, który to dinozaur (np. pierwszy jest zielony i ma kropki, drugi jest czerwony i ma paski, trzeci jest niebieski i ma kwiatki, czwarty jest żółty i jest w kratkę, piąty jest brązowy i ma trójkąty).

 

    1. Liczenie w zakresie 5.

Rodzic pokazuje (tablicę), na której jest przypiętych 5 pętli (w układzie pasowym) symbolizujących mieszkania dinozaurów. Pod nimi znajdują się kartoniki z cyframi od 1 do 4 (pod jedną pętlą nie ma kartonika). Dzieci umieszczają w poszczególnych pętlach tyle sylwet dinozaurów, ile wskazuje liczba. Rodzic zwraca uwagę, że w każdej kolejnej pętli jest o 1 jedną sylwetę dinozaura więcej. Wyjaśnia, że w ostatniej pętli jest o jedną sylwetę dinozaura więcej niż w pętli poprzedniej, czwartej. Dzieci określają, ile zwierząt mieszka w pętli (5).

 

    1. Poznanie wyglądu cyfry 5.

Rodzic demonstruje kartonik z cyfrą 5. Dzieci opisują jej wygląd, określają, do czego jest podobna. Piszą ją palcem w powietrzu i na dywanie. Umieszczają kartonik z cyfrą 5 pod ostatnią pętlą z sylwetami dinozaurów. Modelują kształt cyfry z kawałeczków giętkiego drutu.

 

 

 

    1. Zabawa ruchowa „Małe dinozaury i duże dinozaury”.

Dźwięki bębenka są sygnałem do poruszania się dużych dinozaurów, które idą wolno, ciężko, stawiając duże kroki. Dźwięki grzechotki zachęcają do ruchu małe dinozaury, które poruszają się drobnymi kroczkami na palcach.

 

    1. Karty pracy – utrwalenie wyglądu cyfry 5

karty pracy

 

ZAJĘCIE DLA GRUPY III – 02.12.2020r.

 

TEMAT: „Lalka Lenka” - wprowadzenie litery „L, l” : małej i wielkiej, drukowanej i pisanej.

 

    1. Słuchanie wierszyka. Czytamy wiersz kładąc nacisk na głoskę „l”.

Ma mnie Ala, Ela, Ola,
co chodziła do przedszko
la.
Ma też Emi
l, Bolek, Lolek
i cebu
la, kalafiorek.
Jestem taka
lekka, lotna
lecz nie jestem wcale psotna.
Latem galopuję w lesie,
aż się echo w
lesie niesie.

 

    1. Zadajemy pytanie:

- Co ma Ela, Ala, Ola… - „l”

 

    1. Mówimy zagadkę

Z włóczki ma kucyki, oczy z koralików.
Ma dużo sukienek i wstążek bez liku.
Czasem woła „mama” lub mruga oczkami.
Co to za zabawka? Odgadnijcie sami. (lalka)

 

    1. Analiza i synteza słuchowa słowa lalka.

- Dzielenie słowa lalka na sylaby: lal – ka.

- Co słyszycie na początku słowa lalka.

- Dzielenie słowa lalka na głoski: l-a-l-k-a.

- Z ilu głosek składa się słowo lalka?

 

    1. Podawanie innych słów, w których głoska „l” występuje na początku,

w środku i na końcu.

 

    1. Zabawa muzyczno - ruchowa „Lalki i misie”.

Przy dźwiękach grzechotki dzieci poruszają się jak lalki – na paluszkach. Przy dźwiękach bębenka poruszają się ciężko jak misie.

 

 

    1. Budowanie schematu słowa: „lalka”. (białe kartoniki)

 

 

 

    1. Nadanie imienia lalce zaczynającego się na głoskę „L” - Lena.

Dziecko może wymienić inne imiona zaczynające się na „L”.

 

    1. Analiza i synteza słuchowa słowa Lena. (białe kartoniki)

- Dzielenie imienia Lena na sylaby Le – na.

- Dzielenie na głoski słowa L-e-n-a.

- Budowanie schematu słowa Lena.

 

 

 

    1. Pokaz litery „L, l”– małej i wielkiej, drukowanej i pisanej, omówienie wyglądu, porównanie kształtów liter.

 

    1. Kreślenie pisanej litery „L, l” palcem w powietrzu i na podłodze.

 

    1. Zastąpienie w schematach słów nakrywek znanymi literami (L, l, a, k, e).

 

    1. Zabawa ruchowa „Podskocz lub klaśnij”.

Dzieci uważnie słuchają słów wypowiadanych przez rodzica. Kiedy słyszą w nich głoskę „l”, podskakują w miejscu, kiedy jej nie słyszą, klaszczą w dłonie. (Przykłady słów: masło, woda, igła, ryba, wilk, nuty, ręka...).

 

    1. Karty pracy.

- 6/latki - pisanie litery „L, l” w liniaturze

- 5/latki – kolorowanie obrazków zaczynających się na „l” i literki „L, l”

karta pracy dla 5latka i 6latka

 

ZAJĘCIE DLA GRUPY III – 01.12.2020

Temat: „Węgiel i jego rodzina”

    1. Poznajemy węgiel.

Rodzic stawia przed dziećmi pojemnik z kawałkami węgla, przykryty chustką. Dzieci rozwiązują zagadkę, odgadują, co znajduje się pod chustką.

W głębi ziemi ukryty,

przez górnika wydobyty.

Daje ciepło, moc i światło,

jego nazwę zgadniesz łatwo. (węgiel)

 

    1. Oglądanie bryłek węgla: dotykanie, wąchanie, sprawdzanie twardości, itp.

 

    1. Wypowiedzi dzieci na temat „W jaki sposób powstaje węgiel?”

Układanie i opowiadanie historyjki przez rodzica, a następnie przez dzieci. Porównanie historyjki z wcześniejszymi wypowiedziami dzieci.

Dawno, dawno temu, przed wielu laty, tam gdzie teraz znajduje się kopalnia węgla, rósł wielki, zielony las, a w nim ogromne drzewa, paprocie i skrzypy. Były one bardzo duże i zupełnie inne od tych, które można spotkać w naszych lasach. Drzewa te rosły i rosły, a po wielu latach przewracały się ze starości. Łamały je wichury i burze, zalewały wody, po których zostawał muł, przysypywała ziemia, otulając je coraz grubszą warstwą. Na obalonych pniach wyrastały nowe, a te, które leżały pod ziemią, bez dostępu powietrza, twardniały powoli i zamieniały się w twarde, czarne bryły. Jeszcze dziś można czasami zobaczyć na kawałku węgla ślady prastarych drzew, które rosły na Ziemi, kiedy nie było na niej jeszcze ludzi. Obecnie węgiel wydobywa się spod ziemi w kopalniach. Ludzie, którzy go wydobywają, to górnicy.

    1. Zabawa ruchowa „Praca górnika”.

Dzieci naśladują ruchem czynności wykonywane przez górników, których nazwy podał rodzic.

 

    1. Słuchanie wiersza M. Terlikowskiej „Węglowa rodzinka”.

Dzieci słuchają wiersz - klaskają gdy są wymieniane nazwy produktów, do wytworzenia których jest potrzebny węgiel. Powtarzanie (podczas recytacji fragmentów wiersza) po rodzicu nazw produktów wytworzonych z węgla.

 

To węglowa jest rodzina: parafina,

peleryna, duża piłka w białe groszki

i z apteki proszek gorzki,

i z plastiku sześć koszyków,

gąbka, co się moczy w wodzie,

i benzyna w samochodzie,

czarna smoła, biała świeca,

to rodzina węgla z pieca.

Widzę już zdziwione miny:

Co ma węgiel do benzyny?

Czy jest z węglem spokrewniona gąbka miękka i czerwona?

Otóż właśnie wiem na pewno,

że jest jego bliską krewną.

Węgla jest po odrobinie w parafinie, w pelerynie,

w dużej piłce w białe groszki

i z apteki proszku gorzkim,

i w ołówku tym w piórniku,

i w koszyku tym z plastiku.

Nawet świeczki, te z choinki,

to też węgla są kuzynki.

Lecz wśród wszelkiej tej rodziny,

wśród kuzynów i rodzeństwa,

nie ma ani odrobiny rodzinnego podobieństwa.

Węgiel czarny jest jak skała,

koszyk żółty, świeca biała.

Skąd się wzięły te różnice?

O! To już są tajemnice, które kryją się w fabryce.

 

    1. Podział wymienionych w wierszu nazw produktów pochodzących z

węgla na sylaby z jednoczesnym wykonywaniem ruchów (klaskanie, tupanie, podskoki, uderzenia o uda, klaskanie nad głową itp.).

 

    1. Zabawa ruchowa „Puste wagony i pełne wagony”.

Dzieci - wagoniki poruszają się wolno, kiedy są napełnione węglem, a szybko, kiedy są puste. O tempie decydują hasła wypowiadane przez rodzica: pełne wagony, puste wagony.

 

    1. Karta pracy.

Rysowanie wokół grudki węgla tego, co otrzymujemy z niego po chemicznej przeróbce.

karta pracy - węgiel

    1. Rysowanie węglem drzewnym na temat „Górnicy przy pracy”.

Omówienie pracy górników w kopalni, zwrócenie uwagi na ich ubiór, narzędzia i maszyny potrzebne do pracy.

 

Zajęcie na 30.11.2020 – grupa III

TEMAT: „W świecie dinozaurów” – słuchanie wiersza A. Widzowskiej „Dinozaury w przedszkolu”.

    •  

Zabawa „Poznajemy dinozaury”.

Obrazki z dinozaurami.

Dzieci siedzą rodzic rozkłada obrazki z dinozaurami. Nazywanie dinozaurów przedstawionych na obrazkach, opisywanie ich wyglądu. Dostrzeganie różnic i podobieństw między nimi.

Pteronodon – latający, wyławiał drobne zwierzęta i ryby

Brochiozaur - lądowy, roślinożerny.

Ichtiozaur – morski, polował na ryby.

Tyranozaur – lądowy, drapieżnik żywiący się mięsem.

 

    •  

Słuchanie wiersza A. Widzowskiej „Dinozaury w przedszkolu”.

Kto był mieszkańcem naszej planety

przed milionami odległych lat?

Biały pudelek? Ach, nie! Niestety.

Do dinozaurów należał świat!

Na Ziemi ludzi wtedy nie było,

rosły widłaki, skrzypy, paprotki,

za każdym krzakiem coś się czaiło

i to nie były przymilne kotki…

Zębate gady, straszne jaszczury

ważyły więcej niż stado słoni,

na łapach miały ostre pazury,

znosiły jaja wielkości dłoni.

Choć brachiozaury jadły rośliny

gęsto rosnące na kontynentach,

tyranozaury z groźnej rodziny

w mig pożerały mniejsze zwierzęta.

Dziś te potwory brykają z nami.

Jak to możliwe? Skąd się tu wzięły?

Mamy rytmikę z dinozaurami?

Choć meteoryt spadł, nie zginęły?!

Spójrz, sejsmozaury tańczą walczyka,

a dinuś z jaja wnet się wykluje,

mały diplodok koziołki fika…

Co? Uwierzyłeś? Przecież żartuję!

Wszyscy się dziwnie poprzebierali,

bo dziś w przedszkolu jest dinobalik!

 

    •  

Rozmowa na temat wiersza.

Obrazki przedstawiające las jurajski.

Rodzic pyta:

- O czym był ten wiersz?

- Kiedy żyły dinozaury?

- Jak wyglądał świat, w którym żyły dinozaury?

- Jak wyglądały dinozaury?

- Jak rozmnażały się dinozaury?

- Jakie nazwy dinozaurów pojawiły się w wierszu?

- Dlaczego dinozaury wyginęły?

 

    •  

Jeśli jest konieczne, rodzic uzupełnia wypowiedzi dzieci.

Dinozaury żyły na Ziemi przez ponad 135 milionów lat. To największe zwierzęta, jakie kiedykolwiek zamieszkiwały Ziemię. Nie wszystkie jednak były ogromne i ciężkie. Część z nich miała rozmiary niewielkich ptaków. Dinozaury dzieliły się na roślinożerne, czyli takie, które żywiły się różnego rodzaju roślinami, i drapieżne, których pokarmem było mięso. Dinozaury roślinożerne charakteryzowały się m.in. długą szyją, która umożliwiała im zdobycie wysoko rosnącego pożywienia, np.: listków, gałązek, pędów roślinnych. Dinozaury drapieżne miały ostre zęby i łapy zakończone długimi pazurami, które ułatwiały im schwytanie zdobyczy. Większość dinozaurów miała ciało pokryte kolcami. Kiedy czuły zagrożenie, kładły się na brzuchu i straszyły atakujących ostrymi kolcami. Do obrony służył dinozaurom również długi i mocny ogon. Młode dinozaury wykluwały się z jaj z twardą skorupą.

 

    •  

Odszukiwanie wśród figurek znajdujących się na wystawie dinozaurów przedstawionych na obrazku.

Figurki dinozaurów, obrazki przedstawiające dinozaury.

Dzieci odnajdują wśród zgromadzonych na wystawie figurek dinozaurów te, które są przedstawione na obrazku. Z pomocą rodzica wypowiadają ich nazwy. Rodzic opowiada dzieciom ciekawostki z życia dinozaurów.

Uwaga: rodzic przygotowuje takie obrazki z dinozaurami, jakie figurki znajdują się na wystawie.

Zabawa ruchowa „W świecie dinozaurów”.

Odtwarzacz CD, nagranie muzyki w wolnym i w szybkim tempie.

Kiedy dzieci usłyszą nagranie muzyki w szybkim tempie – wychodzą roślinożercy. Poruszają się w szybkim tempie, zatrzymują się, wspinają się na palce – jedzą liście, gałązki, pędy roślin, które znajdują się wysoko na drzewach. Przy nagraniu muzyki w wolnym tempie pojawiają się dinozaury mięsożerne. Idą powoli, walczą ze sobą jak drapieżniki – odwracają się plecami i starają się przepchnąć przeciwnika.

pokoloruj obrazek

 

 

 

SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI Z OKAZJI ANDRZEJEK  PRZEPROWADZONEJ

DNIA 27.11.2020r.

 

TEMAT: ANDRZEJKOWE CZARY – MARY.

CELE:
• poznawanie i podtrzymywanie tradycji ludowych,
• integracja dzieci z grupy
• wyzwalanie uczucia radości w trakcie wspólnych zabaw i wróżb,
• wzmacnianie poczucia własnej wartości.

CELE OPERACYJNE: dziecko
• zna zwyczaje i wróżby andrzejkowe,
• potrafi:
integrować się w zabawie i współdziałać z grupą nowych kolegów,
przezwyciężyć własną nieśmiałość,
tańczyć w parach,
rytmicznie wykonywać określone ruchy i gesty podczas wspólnych zabaw i pląsów przy muzyce,
wysłuchać w skupieniu opowiadania nauczycielki,
zrozumieć polecenia nauczycielki i sens zaprezentowanych przysłów,
kojarzyć symbole zawodów z ich nazwami,
cierpliwie oczekiwać na swoją kolej w zabawie.

METODY: metody pedagogiki zabawy: wstępne, aktywizujące, integracyjne, informacji zwrotnej.

FORMY: zabawy z całą grupą.

POMOCE: świeczki, nietoperze duszki, serca z zapisanymi imionami, miski z wodą, monety 1 groszowe, kolorowe kartki, wosk, klucz, gałązki wiśni.

PRZEBIEG SPOTKANIA

 

    1.  

Powitanie wspólny pląs – „Witam Was”.

Powitanie dzieci i zaproszenie do wspólnego pląsu ze śpiewem.

Wszyscy są, witam was, zaczynamy już czas.

Jestem ja, jesteś ty. Raz, dwa, trzy.

 

 

    1.  

Zapoznanie z tradycją wróżb andrzejkowych.

Czy to bajka, czy nie bajka

Myślcie sobie jak tam chcecie,

A ja przecież wam powiadam

Krasnoludki są na świecie.

Dawno temu późną jesienią po zakończeniu wszystkich prac w polu, gdy dni stawały się coraz krótsze, a wieczory coraz dłuższe, następował okres wróżb i zalotów. Szczególnym dniem był 29 listopada – wigilia św. Andrzeja, kiedy to wszystkie panny chciały się dowiedzieć o przyszłym losie. „Andrzejki” to tradycja ludowa wieczoru wróżb pielęgnowana z dziada, pradziada.

Św. Andrzej uznany jest za patrona panien chcących wyjść za mąż. Miał on pomóc dziewczętom w odkrywaniu tajemnic przyszłości.

Andrzejki są idealnym pretekstem do niecodziennego spędzenia wieczoru w gronie przyjaciół.

 

    1.  

Wróżba „Grosik na szczęście”.

Na środku sali stoi miska z wodą. Wszystkie dzieci gromadzą się wokół tworząc duże koło. Aby spełniły się nasze dzisiejsze wróżby musimy złożyć dary.

Każdy uczestnik zabawy wrzuca do miski z wodą grosik, wcześniej wypowiadając zaklęcie: „HOKUS – POKUS, CZARY – MARY

ABY WRÓŻBA SIĘ SPEŁNIŁA ZŁÓŻMY DARY”

 

    1.  

Nauka hasła: „ŚWIĘTY ANDRZEJU DAJ NAM ZNAĆ,

CO SIĘ BĘDZIE Z NAMI DZIAĆ”

 

    1.  

Wróżba – „Kim będę, gdy dorosnę?”.

W koszyku umieszczone są złożone kartki z obrazkami przedmiotów charakterystycznych dla danego zawodu, np. strzykawka – pielęgniarka, godło – prezydent Polski.

 

    1.  

Zabawa przy muzyce – „Czarowanie”.

Dzieci słuchają i wykonują określone ruchy i gesty w rytm muzyki.

 

ŚWIĘTY ANDRZEJU DAJ NAM ZNAĆ, CO SIĘ BĘDZIE Z NAMI DZIAĆ”

 

    1.  

Wróżba – „Wyścig butów”.

Dzieci ustawiają swoje lewe buty w dwóch rzędach (dziewczynki i chłopcy). Buty kolejno „wędrują” w stronę drzwi (każde dziecko czeka na swoją kolejkę i zmienia miejsce tylko swojego buta). Te dzieci, których buty pierwsze „przejdą” próg, w niedługim czasie pojadą w daleką podróż.

 

    1.  

Taniec ze zmianą partnera”.

Dzieci tańczą dowolnie w parach przy muzyce. Na przerwę w muzyce szybko zmieniają partnera. Zmiana ta następuje kilka razy.


„ŚWIĘTY ANDRZEJU DAJ NAM ZNAĆ, CO SIĘ BĘDZIE Z NAMI DZIAĆ”

 

    1.  

Wróżba – „Serce i imię”.

W dwóch koszykach umieszczone są serduszka z imionami (chłopcy, dziewczynki). Każdy losuje jedno serduszko z imieniem osoby, która przypadnie dziecku do serca w przyszłości.

 

    1.  

Zabawa ruchowa przy piosence „Dwóm tańczyć się zachciało”.

 

    1.  

Wróżba „Kolory”.

Dzieci losują karteczki w sześciu kolorach. Nauczycielka czyta z „Księgi wróżb”

o jakich „przestrogach” na przyszłość mówią dzieciom wybrane kolory.

    •  

Czerwony - jesz za dużo słodyczy, musisz je ograniczyć, aby nie odwiedzać dentysty.

    •  

Zielony bądź ostrożny w drodze do przedszkola, patrz uważnie pod nogi i rozglądaj się gdy przechodzisz przez ulicę.

    •  

Niebieski zawsze pilnuj swoich rzeczy, bo możesz zgubić coś cennego.

    •  

Żółty – ciepło się ubieraj, nie pij zimnych napojów, dbaj o zdrowie.

    •  

Biały pijesz za mało mleko, jedz więcej nabiału, a mniej słodyczy chipsów.

 

ŚWIĘTY ANDRZEJU DAJ NAM ZNAĆ, CO SIĘ BĘDZIE Z NAMI DZIAĆ”

 

    1.  

Wróżba – „Lanie wosku”.

Ponieważ klucz – zamyka i otwiera wszelkie sekrety i tajemnice, lany przez niego wosk ma magiczną moc. Gdy zastygnie w wodzie, jego cień rzucony na ścianę przepowie przyszłość”.

 

    1.  

Wróżba – „Gałązka wiśni”.

Dzieci wspólnie z nauczycielką wkładają do wazonu gałązkę wiśni, którą ma się opiekować w kąciku przyrody. Jeśli do Bożego Narodzenia gałązka zakwitnie, to znak, że wszystkie życzenia i wróżby się spełnią.